طعام ممتلى نباشد ، در فقيه گفته : قال رسول اللّه ( ص ) : « الداء ثلاثة و الدواء ثلاثة ، فأمّا الداء : فالدم و المرّة و البلغم ، فدواء الدم الحجامة ، و دواء البلغم الحمام ، و دواء المِرّة المشيّ » « 1 » « مِرّة » - به كسر ميم و تشديد راء مفتوحه - سودا است يا صفراء ، و مِرّات أربعة : اخلاط اربعه است . و « مَشِيّ » - به فتح ميم و تشديد ياء بعد از شين معجمه مكسوره ، بر صيغه فَعيل - عبارت است از دواء مسهل . و همچنين « مشوّ » به ضم شين و تشديد واو ، بر صيغه فعول - بعد از آن گفته است : و قال الصادق ( ع ) : « ثلاث يهدمن البدن ، و ربما قتلن : أكل القديد الغاب ، و دخول الحمام على البطنة ، و نكاح العجوز » ، و روي : « الغشيان على الامتلاء » « 2 » « غاب » - به اعجام غين و تشديد باء موحده - ، و « بطنه » - به كسر باء موحّده و اسكان طاء مهمله قبل از نون - ، و « غشيان » - به كسر غين و اسكان شين معجمه - . [ 183 ] مسألة : در استحمام مواظبت بر ادعيهء مأثورهء در اوقات معدودهء معهوده سنت است ، و طريق فقيه از احمد بن محمد بن أبي نصر از محمد بن حِمران از مولاى ما أبي عبد اللّه الصادق ( ع ) بر آن محتوى است : اوّل : در وقت نزع ثياب در مسلخ بگويد : « اللّهم انزع عني ربقة النفاق و ثبّتني على الإيمان » . دويم : در وقت دخول خانه أوّل : « اللّهم اني أعوذ بك من شرّ نفسي و أستعيذ بك من أذاه » . سيم : در وقت دخول خانهء دوم : « اللّهم أذهب عني الرجس النجس ، و طهّر جسدي و قلبي » . و در خانه دوم ساعتي مكث كردن مستحب است .

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 126 ، ح 299 . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 126 ، ح 300 .